Carnage, Dead Saint's Bitch

data: 1 marca 2019, godz. 20:00
miejsce: Metro (o miejscu)
adres: ul. Miszewskiego 12/13, Gdańsk

wstęp: 15 zł

CARNAGE
Zespół powstał w 2008 roku w Gdyni. Po dwóch latach komponowania zaczęliśmy intensywnie koncertować. Zagraliśmy ponad sto koncertów zarówno autorskich jak i na festiwalach w całej Polsce dzieląc sceną wraz z takimi gwiazdami jak Kabanos, Pampeluna, Cochise, BUTELKA, The Sixpounder, CHASSIS, Lipali, The Bill, PLEBANIA, Nocny Kochanek, MILCZENIE OWIEC, Trzynasta w Samo Poludnie, czy brazylijski Woslom

Startowaliśmy w wielu przeglądach muzycznych zdobywając m.in. główną nagrodę na Devil Horns pokonując czołówkę trójmiejskich zespołów, oraz dostaliśmy się do ścisłego finału regionalnego ogólnoświatowego największego festiwalu dla młodych zespołów EMERGENZA FESTIVAL 2016.

Nasza twórczość to metal okraszony rock’n’roll’ową zuchwałością i hard rock’owym pazurem sprawiającymi, że każdy nasz koncert jest wulkanem energii, którą zarażamy publiczność. Różnorodność i wielowymiarowość naszych utworów sprawia, że podobają się one zarówno fanom cięższych brzmień, jak i tych bardziej melodyjnych. Stawiamy na energię, dobrą zabawę i autentyczne podejście do muzyki.

W 2015 roku odbyliśmy trasę ‘Bunttour’ z koszalińskim zespołem Pampeluna. Po udanym tournée, widząc coraz większe zainteresowanie naszym zespołem, zdecydowaliśmy się nagrać i wydać własnym sumptem nasz debiutancki album. Zaraz po premierze wyruszyliśmy w naszą drugą ogólnopolską trasę ‘Chleyer Tour’.

Rok 2018 przyniósł zmiany w składzie zespołu, wizerunku grupy i kierunku muzycznym, co zaowocowało nowym przebojowym materiałem, pierwszym teledyskiem grupy i kolejną, największą w historii zespołu trasą ‘Dive To Hell Tour’.

DEAD SAINTS BITCH
Dead Saint’s Bitch to bezlitosna eksploatacja klasyki i awangardy kowalstwa artystycznego w żelazie, stali i metalach kolorowych. Dojmujący nihilizm liryczny swobodnie przenika się z hedonizmem postaw życiowych koncelebransów. Pro-agresywne rytmy w gęstym sosie monachijskim śmierć-metalowej primadonny wespół z radiowymi melodiami poddanymi postmodernistycznej dekonstrukcji przy użyciu zaawansowanych technik palcowych wywołują neurotyczny climax synestetycznych wrażeń na każdej scenie od dożynek gminnych po rekolekcje dla grup AA.